Uit de tochtengroep
SSV's Mannen-Beuldagen
brengen wij u:
-->

GENOTSMOMENT
-->
Beuldag
- zaterdag 21-5-2005
De mannen waren vergeten een kamera mee te nemen (net als de vrouwen op de
vrouwenbeuldag...) dus
we moeten het visualiseren aan de hand van
Foom's verslag:
21 MEI 2005
Ik had de
uitnodiging ooit eens een keer aangenomen tijdens een feestje bij Erwin geloof
ik, om weer eens een beuldag mee te rijden.
Steeds de mailtjes
hierover ontvangen en gelukkig dat de eerste datum, 9 april (?), die gepland
stond ' afgelast' werd ivm slechte weersvoorspellingen en werd verzet naar
zaterdag 21 mei.
Dat was dus
afgelopen zaterdag en de weersvoorspellingen veranderden de hele week van goed
to erg slecht met onweer, zowel in de Eiffel als de Ardennen.
Ik had nooit meer
een bevestiging aan iemand gemaild dat ik wel mee zou gaan, want een dag regen
rijden had ik niet echt zin in.Dan hoefde ik me ook niet schuldig te voelen om
af te melden
Op vrijdag waren de
voorspellingen echter redelijk goed dus besloot ik toen om toch maar mee te
gaan. Toen ik zaterdag morgen om een uur of kwart voor zes bij Hoes aankwam
was ik de enige en begon me al zorgen te maken, al was het weer prima.
Om tien voor zes
kwamen Bas en Fritske aangereden en zij keken erg verbaasd, want zij hadden
mij totaal niet verwacht. Joost en Arno kwamen ook op tijd en alleen Hans was
er nog niet, maar die was dan ook tot een uur of drie (eerder) op een feestje
geweest.
Bas heeft hem maar
opgebeld om twee voor zes waar hij bleef. Tien over zes was hij er, met een
kan verse koffie.
De exacte route
weet ik niet meer, daar moet je bij Fritske en Joost voor zijn, maar we zijn
geloof ik bij Roermond Duitsland ingereden richting Eiffel waar Fritske een
lekkere route had uitgezet tot een afstand van een 550 KM. Joost had de terug
route via Luxemburgse en Belgische Ardennen uitgestippeld en uiteindelijk
hebben we zo'n 970 KM gereden.
Tijdens het rijden
viel op dat Fritke's remlichten het vaker niet dan wel deden en dat was niet
even prettig voor degene die dan erachter reed. Een maal had het bijna drie
schades tot gevolg. Fritke remde, zonder werkend licht, stevig om nog een
zijweg te halen, waarbij Arno een meter naast Fritske stil stond en Bas na een
zwarte streep van een meter of vijftien, met nu een plat kantje op zijn
achterband, met zijn voorwiel tussen Fritske en Arno in.
We gingen voor de
laatste tankstop in de buurt van Venlo tanken en bij het uitzetten van mijn
zijstandaard, na het tanken nog effen een bakkie doen, lagen de spanveren van
mijn standaard op de grond en kon ik de standaard van helemaal naar voren weer
helemaal naar achter bewegen. Iets was er losgegaan, maar omdat het scharnier
van de standaard afgedekt is met een kap, zou ik dat thuis wel repareren. Ik
heb toch nog een middenbok ook. De standaard heb ik toen met een paar Ty-raps
vastgebonden zodat ik weer door kon. Dit duurde echter maar een paar
kilometer, want Fritske, die de Oomensen kent, vertrouwde het niet helemaal en
was achter mij gaan rijden. Hij Flitste met zijn lichten en toen bleek dat ik
een vonkenregen aan het produceren was met een loshangende standaard. Het
wantrouwen was niet geheel terecht, want de Ty-raps zaten er nog
steeds.Achteraf bleek de moeren van het scharnierpunt eraf te zijn getrild.
Toen we op de
vluchtstrook gingen stoppen, donderde de standaard er alsnog geheel onderuit.
Blij dat dit niet met 140 KMU op de rijbaan is gebeurd, arme auto's achter
me...... Even in de tanktas stoppen en weer verder, want de rest was al weer
ver vooruit nu. Ze stonden een stukkie verderop te wachten.
Heel de dag hebben
we perfekt weer gehad om lekker door te kunnen rijden en iedereen is droog
thuisgekomen.......
Behalve ik, ik had
namelijk de eer om net iets verder weg als Rijen te moeten en boven Breda hing
(al een uur lang volgens Ingrid, hoorde ik achteraf) een enorm zwart wolkendek
waarin heel veel foto's gemaakt werden, of was het nou bliksem ?
Net toen ik de A27
opdraaide om daar de afslag Breda te pakken, werd ik binnen een paar honderd
meter getrakteerd op een wolkbreuk, waarbij ik, voor dat ik een viadukt
tegenkwam om te schuilen, al tot op mijn huid nat was geworden.
Mijn snelheidsmeter
kon ik al niet meer zien, maar een KM of 80 per uur kon ik rijden geloof ik.
Joost belde nog of ik droog thuis was gekomen, maar helaas
Het kon de pret van
de hele dag niet meer drukken,een lekker dagje gereden dus.
FOOM
-->
-->
