Motor-weekend oktober 2006
Een laat weekendje dit jaar, 7 en
8 oktober. Kamperen in een tentje wordt dan toch wel kritisch voor
motorweekdieren waartoe we inmiddels allen zijn ge-evolueerd. Ruzie, aaajjj.De organisatrices Maurits en Guido hadden ons echter voor de nacht keurig netjes binnen gelegd in motorherberg Baton Rouge in Vielsalm (B).
De slechte weersvoorspelling die ook deze keer weer de goede zin had
kunnen beinvloeden raakte ons derhalve niet echt en alleen de zaterdag-heenreis
kregen we flink wat buien op de bol, niet tof. Pas om een uur of twee kwam de
zon zich hier en daar laten zien. Toch lekker gestuurd die middag. Het
vooruitzicht op een droge slaapplaats motiveerde. Absoluut.Het in raggers- en genieters-groepen opgedeelde veld ging hun eigen weg. Toen begin van de middag de zon begon te schijnen (raar woord trouwens nou ik het zo lees) heeft de groep waar ik als een schaap achteraan ging (drie keer raden welke..., de genieters inderdaad) een terras opgezocht om o.a. een Strammer Max of anderzins slordig geprepareerd stuk voedsel te verwerken.
Heerlijk zonnetje geabsorbeerd. Oh ja, en voor het eerst meines Lebens een alcoholvrij Weizenbier weggetutterd. Tja, wat moet ik er van zeggen.....
Einde middag werd Motorherberg Baton Rouge in Vielsalm bereikt, rechts in Belgie tegen Luxemburg aan, motoren binnengezet, slaapplaatsen veroverd.
Een uitnodigend gebouw, een oude distilleerderij met speelse ruimtes en vormen.
Motor binnen in een loodsje, plek zat overal in het gebouw, grote tuin, ruim
bierlokaal. Potentie voor een bonk pretentieloos plezier. Maar toch:Een kritisch woord:
Als ik het gastenboek van Baton Rouge lees, dan overheerst een jubelstemming op alle gebied. Ik ben geen zeikerd, maar hier en daar is een kanttekening toch op zijn plaats.
Het licht verschuiven van een bed (oerdegelijke barakken) wordt onze Mario bijna fataal als hij de wind van voren krijgt van de uitbater. En de volle laag blijft krijgen na excuses. Erg sfeermakend, jammer.
De BBQ was ook niet gepland en viel duurder uit dan het oorspronkelijk
afgesproken avondeten vertelde de organiserende heren. Okee, kan gebeuren, maar
zorg dan in ieder geval dat het vlees gaar is dat men voor ons bakt. Toch ? En mag de verwarming aan binnen nou we toch aan het zeuren zijn ? En kan er iemand bier tappen of moet ik het weer zelf doen ? Het zal wel een 'bad day' geweest zijn, maar een motorherberg runnen is een arbeidsintensief bestaan en daar moet je geschikt voor zijn. Ik weet het niet hoor.....
Eeeej maar uhmm, wat kost nou zoiets, een overname van jullie herberg ?
Die kantoorbaan van me is wel grappig, maar dit grijpt me toch ook wel bij de nuts. Hmmm....
Enfin (betekent zoveel als 'maar goed' of 'uiteindelijk' of 'wittewattis'):
We hebben weinig geleden, laten we eerlijk zijn
Na een hoop geklets en uiteindelijk toch voldoende getapt bier werden de barakken opgezocht en vond het lichaam een plaatsje op een lekkere matras in de frisse slaapzaal.
Na opruiming en genuttigd goed ontbijt ( nee, dat was goed, goeie koffie ook nog, geen millimeter kritiek, consequent zijn...) hebben we de zondagochtend na een groepsfoto door de bazen afscheid gnoomen van
de herberg
en werd ons een zonovergoten zondag in Belgie en Luxemburg voorgeschoteld. Super
gereden onder de heerlijke voorrijder Guido. Ja, weer:Een kritisch woord:
Nooit onder Guido's bevel mogen marcheren op mijn motor. Geweldig, hij is er een die kan kaartlezen, vooruitzien en daarbij het tempo erin kan houden. Tijdens pauzes druk op de kaart aan het neuzen, gekleurde stift in de aanslag, nauwelijks aanspreekbaar terwijl de rest loopt te lanterfanten. Zo herkenbaar.
GG (gids guido) zocht de kriebelende en jeukende bochtige asfaltjungle op die God die dag voor ons bedoeld had. Blue skies all the way ook nog eens ! Heerlijk geraust.
En: hij heeft de allerduurste uitvoering van de nieuwe editie SSV-trui aangeschaft. Wist ie volgens mij ook zelf niet hoor, maar goed.
Een eetstop bij een relaxed ogend terras-restaurant in Esch-sur-sure met een
uitnodigend bord voor de deur met dagmenu voor schappelijke prijs wordt
ingelast. Een drama. Simpele friet met een Bratwurst is de algemeen
overheersende bestelling, dit om een en ander lekker snel en soepel te laten
verlopen. O jezus, welk eenen rampspoed overkwam ons toen. Het groepsgeld was
onevenredig verdeeld over de twee apart toerende groepen en de keukenbediening
werkte op 10% snelheid.Na 40 minuten wachten en voorbijkomende gerechten naar later arriverende klanten komen 2 porties uit de keuken. Een zucht van verlichting bij alle 12 of zo SSV-ers. Te vroeg. Na 10 minuten volgt weer een bord en bij navraag bleek dit de tendens te gaan worden voor de komende uren.
Hee Fräulein, hee, kijk me eens an..., doe die Küchen maar dicht, wij gaan zometeen, geen tijd meer. Klotezooi. Dieuwertje was er ook klaar mee en ging op hoge poten de zaak in om haar gal te spuwen. Klaar. Weg.
Weer een tent die ik moet overnemen om het goed te doen, heb het al zo druk met allerlei leuke onzin. Los laten Oom.
Gelukkig dreigde weer tijdtekort en een laatste stuk snelweg richting Breda was traditiegewijs het gevolg.
Ach, so what ?
Deze heren organisatoren bedankt voor het lekkere weekeindje plezieren !!
ALLE FOTO's ---> Bekijk het volledige
Epiloog:
Een eerste Hammy-loos motorweekend. En ? vraag ik aan mezelf.
Mijn nieuwe 24-jaar oude rammelteef (Guzzi Lemans III uit 1982) heeft me prima
vermaakt in dit eerste toergeweld. Dik tevreden. Ik hou met optrekken niemand bij maar het bochtenhangen en het genieten van mechanisch geweld uit die oude doos gaat mij uitstekend bevredigen de komende jaren. Happy man. In 2007 sjouw ik hem mee naar de Italiaanse Dolomieten. Liefhebbers om mee te gaan ?
